Αναγνωστικό ταξίδι στ’ αστέρια του 2013
Υπάρχει πάντοτε κάτι κάπως στενάχωρο όταν προσπαθείς να κάνεις ένα αφιέρωμα σε βιβλία. Εν προκειμένω, στις τρεις σελίδες που ακολουθούν, αποπειραθήκαμε να παρουσιάσουμε, έστω και τηλεγραφικά, μερικά από τα βιβλία που κρίναμε ως τα σημαντικότερα της χρονιάς που μας αφήνει. Το στενάχωρο είναι ότι, αναπόφευκτα, κάποιοι αξιόλογοι τίτλοι έχουν μείνει απέξω. Υπάρχει όμως και κάτι πολύ ευχάριστο και πολύ πιο σημαντικό από ακόμα ένα αφιέρωμα ...συνέχεια
Αναγνωστικό ταξίδι στ’ αστέρια του 2013
Ο ποιητής Λουί Αραγκόν σήμερα

Τα ποιητικά, Τεύχος 10, Ιούνιος 2013

Για να μιλήσουμε σήμερα για τον Αραγκόν, πρέπει προφανώς να πάψουμε να τον δικάζουμε

και να πιάσουμε ξανά να τον διαβάζουμε.
Ολιβιέ Μπαρμπαράν

Προσωπικά, πάντα προσπαθούσα να καταλάβω εκείνους που δέχονται να πεθάνουν,
και (ακόμα πιο δύσκολο) να θανατώνουν τον ίδιο τους τον εαυτό, για έναν σκοπό•
όχι για έναν σκοπό που θεωρούν αυτοί ότι αξίζει τον κόπο (γιατί έτσι όλοι οι ναζιστές θα δικαιώνονταν)

...συνέχεια
Ο ποιητής Λουί Αραγκόν σήμερα
Συζήτηση με τον Αναστάση Βιστωνίτη.

Τα ποιητικά, Τεύχος 5ο, Μάρτιος 2012

-Το ποίημα είναι “ένα φωτεινό μαχαίρι / μπηγμένο κάθετα στις πόλεις.” “Το ποίημα δεν είναι φωνή, / πέρασμα πουλιού. / Είναι πυροβολισμός / στον ορίζοντα και την Ιστορία.” Αυτά τα έγραφες στα 20 σου χρόνια κι έγιναν μάλιστα και στίχοι σε ραπ τραγούδι πρόσφατα. Σαράντα χρόνια ακριβώς μετά, τι είναι για σένα το ποίημα;

Πέρασαν σαράντα χρόνια, αλλά τι σημαίνει χρόνος για τον ποιητή; Αναρωτήθηκα πολλές φορές: τι μετράει το ρολόι; Το ρολόι δεν μετράει 

...συνέχεια
Συζήτηση με τον Αναστάση Βιστωνίτη.
Νever more

Τα ποιητικά, Τεύχος 4ο, Δεκέμβριος 2011

Ο Γιάννης Βαρβέρης εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή το 1975, Εν φαντασία και λόγω, η οποία συνομιλεί απροσδόκητα με την τελευταία, μεταθανάτια συλλογή του, δηλώνοντας το πέρασμα από τα κείμενα στη ζωή την ίδια. Η αρχή, καβαφική: «το γήρασμα του σώματος και της μορφής μου / είναι πληγή από φρικτό μαχαίρι»• στο τέλος, η μητέρα: «βαθέος γήρατος». Λίγο αργότερα, το 1983, στην εισαγωγή του 

...συνέχεια
Νever more
ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΤΟΥ ’70

Τα ποιητικά, Τεύχος 3ο, Σεπτέμβριος 2011

Γεννημένοι ανάμεσα στα 1940 και το 1955, οι ποιητές της γενιάς του ’70, της τρίτης μεταπολεμικής γενιάς ή «γενιάς της αμφισβήτησης» όπως ονόμασε ο Βάσος Βαρίκας -αναφερόμενος ωστόσο σε ένα ευρύτερο σύνολο ποιητών- διαμορφώνονται μέσα στο μεταπολεμικό πολιτικό-οικονομικό κλίμα και τις αλλαγές της δεκαετίας του ’60, ζουν τη δικτατορία και τη μεταπολίτευση, βιώνουν στα ελληνικά μέτρα την αντικουλτούρα της δεκαετίας του ’60 και των αρχών του ’70, χωρίς αυτό 

...συνέχεια
ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΤΟΥ ’70
ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Τα ποιητικά, Τεύχος 2ο, Ιούνιος 2011

Στην παρούσα κρίση, ο παιγνιώδης λόγος του Λεόν- Πολ Φαργκ, που τον έχω παραθέσει σε ανάλογα συμφραζόμενα στο παρελθόν, παραμένει εξαιρετικά επίκαιρος. Λέει λοιπόν ο Φαργκ: Μέρα δεν περνά που κάποιος να μη μου αναγγείλει το θά­νατο της ποίησης. Οι κριτικοί σαλπίζοντας το κέρας τους, [...] ο γιος της θυρωρίνας μου, συνοικιακός παλαιστής, σαν δεν έχει άλλη δουλειά να κάνει, και με συλλυπείται

...συνέχεια
ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ
«30 ΕΩΣ 30. ΤΡΙΑΝΤΑ ΠΟΙΗΤΕΣ ΩΣ ΤΡΙΑΝΤΑ ΕΤΩΝ. ΕΝΑ ΤΟΠΙΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΟΙΗΣΗΣ»

Τα ποιητικά, Τεύχος 1ο, Μάρτιος 2011

Το 1922-23, μέσα σε μια μόλις διετία, είχαν εκδοθεί τέσσερις ποιη­τικές ανθολογίες νέων ποιητών από νέους ποιητές, σηματοδοτώ­ντας την τάση μιας εποχής. Αν συμπεριλάβουμε και τους νέους πεζογράφους και διευρύνουμε το χρονικό διάστημα, μέσα σε μια δεκαετία είχαμε τότε επτά ανθολογίες. Φαίνεται ότι το γύρισμα του αιώνα, πά­ντα μεταιχμιακό, στρέφει τους προβολείς στους νέους, ως εκφραστές του νέου. Ή μάλλον, στις εποχές αυτές οι νέοι ποιητές πολλαπλασιάζονται

...συνέχεια
30 ΕΩΣ 30. ΤΡΙΑΝΤΑ ΠΟΙΗΤΕΣ ΩΣ ΤΡΙΑΝΤΑ ΕΤΩΝ. ΕΝΑ ΤΟΠΙΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΟΙΗΣΗΣ
Οι ποιητές της νέας χιλιετίας

Εκπρόσωποι της γενιάς - φουρνιάς του 2000 συναντήθηκαν σε ένα «Karaoke poetry bar» και μας θύμισαν τη δουλειά τους

Η είσοδός τους στη λογοτεχνική σκηνή υπήρξε ορμητική. Oι πολυάριθμοι ποιητές που εμφανίστηκαν στα Γράμματα λίγο πριν και λίγο μετά το 2000, έγιναν δεκτοί με ενθουσιασμό - καθώς αποδείκνυαν ξανά, μετά την ύφεση 

...συνέχεια
Οι ποιητές της νέας χιλιετίας
Νέα πεζογραφία: ρεαλισμός ή ριάλιτι; H βία, το σεξ και η αισχρολογία μετακομίζουν από την τηλεόραση - σκουπίδι στις σελίδες των νέων βραβευμένων συγγραφέων.
Πλάι στα καλά ευπώλητα βιβλία και τα παραλογοτεχνικά best-sellers, στον ρευστό χώρο των νέων συγγραφέων, οι ζυμώσεις είναι πολλές. Έτσι, μια ομάδα νέων, ηλικιακά και συγγραφικά, έχει αποφασίσει, το τελευταίο διάστημα, να εισαγάγει δυναμικά στην «ποιοτική» νεοελληνική πεζογραφία –όπου ποιοτική εννοούμε την πεζογραφία που κρίνεται από το αισθητικό της αποτέλεσμα– το σεξ, τη βία και την αισχρολογία. Γύρω στα  ...συνέχεια
Νέα πεζογραφία: ρεαλισμός ή ριάλιτι; H βία, το σεξ και η αισχρολογία μετακομίζουν από την τηλεόραση - σκουπίδι στις σελίδες των νέων βραβευμένων συγγραφέων.
H τέχνη στον αστερισμό των νέων κυνικών. H προκλητικότητα και οι μπλαζέ περιγραφές συμπίπτουν με την επικράτηση του νεοφιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποίησης.
Από τη μια, το νέο μυθιστόρημα του Βαγγέλη Ραπτόπουλου, «Η επινόηση της πραγματικότητας» (εκδ. Πατάκη), συνέχεια και αποκορύφωμα μιας πολυετούς συλλογιστικής του συγγραφέα, το οποίο καταγγέλλει τη χυδαιότητα και την εκπόρνευση της σύγχρονης νεοελληνικής κοινωνίας μέσα από τη σεξουαλική, κυρίως, εκμετάλλευση του προλεταριάτου –sic– από την πλουτοκρατία. Από την άλλη, το μυθιστόρημα της πρωτοεμφανιζόμενης Αλέκας Λάσκου ...συνέχεια
H τέχνη στον αστερισμό των νέων κυνικών. H προκλητικότητα και οι μπλαζέ περιγραφές συμπίπτουν με την επικράτηση του νεοφιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποίησης.
Kοινωνία ταραγμένη, λογοτεχνία ανήσυχη. Tο βίαιο πέρασμα από τη σοβιετική αυτοκρατορία στη σύγχρονη Pωσία σφραγίζει αναλόγως βίαια την πεζογραφία.
Η λογοτεχνία δεν είναι απλώς συνυφασμένη με τις πολιτικοκοινωνικές εξελίξεις. Τις αντανακλά, συχνά μεγεθυμένες, και ενίοτε τις ερμηνεύει. Έτσι, η μετασοβιετική λογοτεχνία δεν μπορεί παρά να συναρτάται άμεσα με τον τρομερό κλονισμό που έφερε η κατάρρευση του σοβιετικού καθεστώτος και η ιλιγγιώδης μετάβαση της ρωσικής κοινωνίας στον καπιταλισμό. ...συνέχεια
Kοινωνία ταραγμένη, λογοτεχνία ανήσυχη. Tο βίαιο πέρασμα από τη σοβιετική αυτοκρατορία στη σύγχρονη Pωσία σφραγίζει αναλόγως βίαια την πεζογραφία.
Tα πίξελ δεν εκτόπισαν τις λέξεις. Όσοι προέβλεπαν ότι το Διαδίκτυο και η κυβερνολογοτεχνία θα σημάνουν το τέλος του τυπωμένου βιβλίου έχουν διαψευσθεί.
Η διακήρυξη του θανάτου του βιβλίου και του αναγνώστη δεν είναι καθόλου καινούργια. Πολύ μετά τη διαπίστωση του θανάτου του Θεού από τον Νίτσε και ταυτοχρόνως σχεδόν με την ανακάλυψη του θανάτου του συγγραφέα από τον Ρολάν Μπαρτ (1968), ο Ζακ Ντεριντά αποφαινόταν στη «Γραμματολογία» του ότι το τέλος της γραμμικής γραφής θα σημάνει και το τέλος του βιβλίου, του τυπωμένου βιβλίου, ακόμα και αν τα νέα γραπτά συνεχίσουν να ενδύονται, για ένα  ...συνέχεια
Tα πίξελ δεν εκτόπισαν τις λέξεις. Όσοι προέβλεπαν ότι το Διαδίκτυο και η κυβερνολογοτεχνία θα σημάνουν το τέλος του τυπωμένου βιβλίου έχουν διαψευσθεί.
Blogs: διαδικτυακά παράθυρα με θέα. Oι ιστοσελίδες αυτοπαρουσίασης μετετράπησαν σε βήμα προσωπικής έκφρασης και γνώμης, σημειώνοντας εκρηκτική αύξηση.
Μέσα στην τελευταία εικοσαετία σημειώθηκαν ορισμένες αλλαγές-σταθμοί σε επίπεδο γραφής και κειμένου: ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, υπερκείμενο, μηνύματα κειμένου μέσω κινητού. Σήμερα, προστίθενται και τα blogs, που εισήλθαν στη ζωή μας αλλά και στο Oxford English Dictionary, το οποίο ορίζει, προσωρινά, τη λέξη weblog, από την οποία προέκυψε το blog, ως εξής: «Μια ιστοσελίδα που ενημερώνεται συχνά  ...συνέχεια
Blogs: διαδικτυακά παράθυρα με θέα. Oι ιστοσελίδες αυτοπαρουσίασης μετετράπησαν σε βήμα προσωπικής έκφρασης και γνώμης, σημειώνοντας εκρηκτική αύξηση.
Oικουμενική ψηφιακή βιβλιοθήκη. H διαδικτυακή συγκρότησή της εξελίσσεται σε αντιπαράθεση εθνικών συμφερόντων.
Το όνειρο της δημιουργίας μιας ψηφιακής βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, προσιτής, λόγω της διαδικτυακής μορφής της, σε όλους, δεν μπορεί παρά να συγκινεί όσους υποστηρίζουν τη διάδοση και τον εκδημοκρατισμό της γνώσης, από κοινού με τη διαφύλαξη και την ενίσχυση της πολιτισμικής ποικιλομορφίας. Πόσω μάλλον που μια τέτοια βιβλιοθήκη δεν πρόκειται επ’ ουδενί να υποβαθμίσει τον ρόλο των  ...συνέχεια
Oικουμενική ψηφιακή βιβλιοθήκη. H διαδικτυακή συγκρότησή της εξελίσσεται σε αντιπαράθεση εθνικών συμφερόντων.
Όψεις της σύγχρονης αμερικανικής ποίησης. O Ε. Ε. Κάμινγκς και ο Τζον Μπέριμαν όπως παρουσιάζονται, μέσα από βιβλία και περιοδικά, στο ελληνικό κοινό.
Η αναγέννηση της ποίησης, αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα στη χώρα μας το τελευταίο διάστημα, είναι εμφανής και στο πλήθος των μεταφράσεων που κατακλύζουν και πάλι τις εφημερίδες, τα περιοδικά, αλλά και τα βιβλιοπωλεία. Πολλοί και καλοί ποιητές άλλοτε αναζωογονούν με τις μεταφράσεις τους κλασικά κείμενα και άλλοτε μας συστήνουν σημαντικούς άγνωστους ή λησμονημένους ποιητές. Το γεγονός ότι οι Aμερικανοί ποιητές κατέχουν ένα μεγάλο μερίδιο στην 
...συνέχεια
Όψεις της σύγχρονης αμερικανικής ποίησης. O Ε. Ε. Κάμινγκς και ο Τζον Μπέριμαν όπως παρουσιάζονται, μέσα από βιβλία και περιοδικά, στο ελληνικό κοινό.
Oι Kινέζοι ανάμεσα σε παράδοση και ποπ. H λογοτεχνία καθρεφτίζει τη διελκυστίνδα μεταξύ ανοιχτού - κλειστού, εθνικού - παγκόσμιου, που χαρακτηρίζει τη χώρα.
«Όταν η Κίνα ξυπνήσει, θα σειστεί ο κόσμος», προέλεγε ο Ναπολέων στην Αγία Ελένη. Τριάντα χρόνια από τον θάνατο του Μεγάλου Τιμονιέρη, του Μάο Τσε Τουνγκ, και το τέλος της αιματοβαμμένης Πολιτιστικής Επανάστασης, που άφησε πίσω της εκατομμύρια νεκρούς, η Κίνα παραμένει Λαϊκή Δημοκρατία, το ΚΚΚ εξακολουθεί να κατέχει την πρωτοκαθεδρία και το κράτος τα σημαντικότερα μέσα παραγωγής. Παράλληλα, με δεδομένες τις νεοφιλελεύθερες οικονομικές πολιτικές που  ...συνέχεια
Oι Kινέζοι ανάμεσα σε παράδοση και ποπ. H λογοτεχνία καθρεφτίζει τη διελκυστίνδα μεταξύ ανοιχτού - κλειστού, εθνικού - παγκόσμιου, που χαρακτηρίζει τη χώρα.
«Τόσο νερό κι ερημιά και μοναξιά». Ο Ουίλιαμ Φώκνερ σε μια νουβέλα του 1939 προαναγγέλλει την τραγωδία της Νέας Ορλεάνης.
«Η βάρκα συνέχιζε να διασχίζει εκείνη την αναβράζουσα ερημιά» κι ο κατάδικος πάσχιζε μόνο, χωρίς να σκέφτεται, «να διατηρήσει μόνο τη βάρκα άθικτη και να την κρατήσει στην επιφάνεια ανάμεσα στα σπίτια και τα δέντρα και τα ψόφια ζώα (τις ολόκληρες πόλεις, μαγαζιά, κατοικίες, πάρκα, αυλές υποστατικών, που σκιρτούσαν κι έπαιζαν  ...συνέχεια
Τόσο νερό κι ερημιά και μοναξιά. Ο Ουίλιαμ Φώκνερ σε μια νουβέλα του 1939 προαναγγέλλει την τραγωδία της Νέας Ορλεάνης.
Ώρα να δούμε τον ποιητή. Ο Γιάννης Ρίτσος ξαναδιαβάζεται χωρίς τις σκιές της πολιτικής και των αποσιωπήσεων.
«...Το ξέρεις –ψιθύρισε– εκείνο/ που επιζεί του θανάτου σου είναι αυτό που στερήθηκες στη ζωή σου»: αυτός ο στίχος του Γιάννη Ρίτσου αποδεικνύεται σήμερα, δεκαπέντε χρόνια μετά τον θάνατό του, προφητικός για την υποδοχή του έργου του από τις νεότερες γενιές. Καθώς ο 20ός αιώνας απομακρύνεται, αυτό το έργο, ποικιλοτρόπως αδικημένο στην εν θερμώ πρόσληψή του, μπορεί και οφείλει πλέον να  ...συνέχεια
Ώρα να δούμε τον ποιητή. Ο Γιάννης Ρίτσος ξαναδιαβάζεται χωρίς τις σκιές της πολιτικής και των αποσιωπήσεων.
Το σκάνδαλο «Χάιντεγκερ» ξαναφουντώνει. Αφορμή, ένα βιβλίο που υποστηρίζει ότι η συμπαράταξή του με τον ναζισμό έχει μπολιάσει τον φιλοσοφικό του λόγο.
Το τελευταίο διάστημα, έχει ξεσπάσει στη Γαλλία ένα νέο σκάνδαλο «Χάιντεγκερ». Αφορμή, το βιβλίο του Εμμανυέλ Φάιγ, με τίτλο, «Χάιντεγκερ. Εισαγωγή του ναζισμού στη φιλοσοφία» (Heidegger. Introduction du nazisme dans la philosophie), το οποίο υποστηρίζει ότι η πολιτική στράτευση του αμετανόητου, ως γνωστόν, ναζιστή Χάιντεγκερ είναι ενθυλακωμένη στον φιλοσοφικό του λόγο και η φιλοσοφική του σκέψη καθ’ αυτή υπηρετεί τον ναζισμό. ...συνέχεια
Το σκάνδαλο Χάιντεγκερ ξαναφουντώνει. Αφορμή, ένα βιβλίο που υποστηρίζει ότι η συμπαράταξή του με τον ναζισμό έχει μπολιάσει τον φιλοσοφικό του λόγο.
Διαδικτυακή μετάλλαξη στο DNA του Τύπου. Παρά τις όποιες ατέλειες και κινδύνους, η ηλεκτρονική ενημέρωση μπαίνει όλο και περισσότερο στη ζωή μας.
«Έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι, σε πέντε χρόνια, το 40% με 50% των ανθρώπων θα διαβάζει τον Τύπο ηλεκτρονικά. Για να διατηρήσουν τους αναγνώστες τους, οι εφημερίδες πρέπει να αναπτύξουν την ηλεκτρονική παρουσία τους». Η πρόβλεψη αυτή του Μπιλ Γκέιτς μπορεί να εκφράζει προφανώς την ιδιοτελή προσδοκία του, αντικατοπτρίζει όμως και τις μεταλλάξεις που σημειώνονται στο «DNA» του Τύπου, υπό  ...συνέχεια
  • 1-20 από 61 άρθρα

Δείτε επίσης...

  • Διαδικτυακή μετάλλαξη στο DNA του Τύπου. Παρά τις όποιες ατέλειες και κινδύνους, η ηλεκτρονική ενημέρωση μπαίνει όλο και περισσότερο στη ζωή μας.

    "Πικρούτσικα Πικρούτσικα"

    Για το βιβλίο του Θάνου Κάππα, Πικρούτσικα πικρούτσικα (βιβλιοπωλείον της εστίας)Πρώτη σελίδα του βιβλίου: περιβόλια της γης, περιβόλια του ουρανού. Τελευταία σελίδα: ομοίως. Στην πρώτη σελίδα, ο πατέρας ζωντανός. Στην τελευταία, νεκρός. Ο θάνατος του κλείνει έναν κύκλο κι ανοίγει έναν καινούργιο.
  • Πικρούτσικα Πικρούτσικα

    «Οι ραφές της διαχωριστικής γραμμής…»

    Για το μυθιστόρημα της Κάλλιας Παπαδάκη, Δενδρίτες (Πόλις) Το 2012, ο βραβευμένος με Πούλιτζερ αμερικανός δημοσιογράφος Κρις Χέτζες και ο επίσης βραβευμένος με το βραβείο Άισνερ μαλτεζοαμερικανός κομίστας Joe Sacco, γνωστός μας από την εξαιρετική του δουλειά Παλαιστίνη, την οποία ο Έντουαρντ Σαΐντ χαρακτηρίζει στον πρόλογό του ως μια από τις καλύτερες καλλιτεχνικές αποτυπώσεις του παλαιστιανιακού προβλήματος, δημοσιεύουν τους καρπούς μιας μεγάλης περιοδείας τους στην Αμερική της φτώχειας και της εξαθλίωσης: Days of Destruction, Days of Revolt. Το δεύτερο 
  • Οι ραφές της διαχωριστικής γραμμής…

    Η μηχανή παραγωγής λάσπης. Η έκπτωση των ΜΜΕ ως μείζων κίνδυνος για τη δημοκρατία.

    Για το βιβλίο του Ουμπέρτο Έκο, Φύλλο μηδέν (μετ. Έφη Καλλιφατίδη, εκδ. Ψυχογιός) Φωτιά στους κύκλους των εφημερίδων και των ΜΜΕ εν γένει έβαλε ο Ουμπέρτο Έκο με το τελευταίο του βιβλίο: ένα μυθιστόρημα συντομότατο, για τα μέτρα του Έκο, στην ίδια γραμμή σκέψης που τον οδηγεί από το Gruppo 63 ακόμη, όταν διερευνούσε την αλλαγή στη συνθήκη του συγγραφέα και του διανοούμενου αλλά και των Μέσων μαζικής ενημέρωσης μετά τον πόλεμο· στην ίδια κατεύθυνση με τα προηγούμενα 
  • Η μηχανή παραγωγής λάσπης. Η έκπτωση των ΜΜΕ ως μείζων κίνδυνος για τη δημοκρατία.

    Ο ποιητής Λουί Αραγκόν σήμερα

    Τα ποιητικά, Τεύχος 10, Ιούνιος 2013Για να μιλήσουμε σήμερα για τον Αραγκόν, πρέπει προφανώς να πάψουμε να τον δικάζουμεκαι να πιάσουμε ξανά να τον διαβάζουμε.Ολιβιέ ΜπαρμπαράνΠροσωπικά, πάντα προσπαθούσα να καταλάβω εκείνους που δέχονται να πεθάνουν,και (ακόμα πιο δύσκολο) να θανατώνουν τον ίδιο τους τον εαυτό, για έναν σκοπό•όχι για έναν σκοπό που θεωρούν αυτοί ότι αξίζει τον κόπο (γιατί έτσι όλοι οι ναζιστές θα δικαιώνονταν)
  • Ο ποιητής Λουί Αραγκόν σήμερα

    Συζήτηση με τον Αναστάση Βιστωνίτη.

    Τα ποιητικά, Τεύχος 5ο, Μάρτιος 2012-Το ποίημα είναι “ένα φωτεινό μαχαίρι / μπηγμένο κάθετα στις πόλεις.” “Το ποίημα δεν είναι φωνή, / πέρασμα πουλιού. / Είναι πυροβολισμός / στον ορίζοντα και την Ιστορία.” Αυτά τα έγραφες στα 20 σου χρόνια κι έγιναν μάλιστα και στίχοι σε ραπ τραγούδι πρόσφατα. Σαράντα χρόνια ακριβώς μετά, τι είναι για σένα το ποίημα;Πέρασαν σαράντα χρόνια, αλλά τι σημαίνει χρόνος για τον ποιητή; Αναρωτήθηκα πολλές φορές: τι μετράει το ρολόι; Το ρολόι δεν μετράει 
  • Συζήτηση με τον Αναστάση Βιστωνίτη.

    Νever more

    Τα ποιητικά, Τεύχος 4ο, Δεκέμβριος 2011Ο Γιάννης Βαρβέρης εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή το 1975, Εν φαντασία και λόγω, η οποία συνομιλεί απροσδόκητα με την τελευταία, μεταθανάτια συλλογή του, δηλώνοντας το πέρασμα από τα κείμενα στη ζωή την ίδια. Η αρχή, καβαφική: «το γήρασμα του σώματος και της μορφής μου / είναι πληγή από φρικτό μαχαίρι»• στο τέλος, η μητέρα: «βαθέος γήρατος». Λίγο αργότερα, το 1983, στην εισαγωγή του 
  • Νever more

    ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΤΟΥ ’70

    Τα ποιητικά, Τεύχος 3ο, Σεπτέμβριος 2011Γεννημένοι ανάμεσα στα 1940 και το 1955, οι ποιητές της γενιάς του ’70, της τρίτης μεταπολεμικής γενιάς ή «γενιάς της αμφισβήτησης» όπως ονόμασε ο Βάσος Βαρίκας -αναφερόμενος ωστόσο σε ένα ευρύτερο σύνολο ποιητών- διαμορφώνονται μέσα στο μεταπολεμικό πολιτικό-οικονομικό κλίμα και τις αλλαγές της δεκαετίας του ’60, ζουν τη δικτατορία και τη μεταπολίτευση, βιώνουν στα ελληνικά μέτρα την αντικουλτούρα της δεκαετίας του ’60 και των αρχών του ’70, χωρίς αυτό 
  • ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΤΟΥ ’70

    ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Τα ποιητικά, Τεύχος 2ο, Ιούνιος 2011Στην παρούσα κρίση, ο παιγνιώδης λόγος του Λεόν- Πολ Φαργκ, που τον έχω παραθέσει σε ανάλογα συμφραζόμενα στο παρελθόν, παραμένει εξαιρετικά επίκαιρος. Λέει λοιπόν ο Φαργκ: Μέρα δεν περνά που κάποιος να μη μου αναγγείλει το θά­νατο της ποίησης. Οι κριτικοί σαλπίζοντας το κέρας τους, [...] ο γιος της θυρωρίνας μου, συνοικιακός παλαιστής, σαν δεν έχει άλλη δουλειά να κάνει, και με συλλυπείται
  • ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    «30 ΕΩΣ 30. ΤΡΙΑΝΤΑ ΠΟΙΗΤΕΣ ΩΣ ΤΡΙΑΝΤΑ ΕΤΩΝ. ΕΝΑ ΤΟΠΙΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΟΙΗΣΗΣ»

    Τα ποιητικά, Τεύχος 1ο, Μάρτιος 2011Το 1922-23, μέσα σε μια μόλις διετία, είχαν εκδοθεί τέσσερις ποιη­τικές ανθολογίες νέων ποιητών από νέους ποιητές, σηματοδοτώ­ντας την τάση μιας εποχής. Αν συμπεριλάβουμε και τους νέους πεζογράφους και διευρύνουμε το χρονικό διάστημα, μέσα σε μια δεκαετία είχαμε τότε επτά ανθολογίες. Φαίνεται ότι το γύρισμα του αιώνα, πά­ντα μεταιχμιακό, στρέφει τους προβολείς στους νέους, ως εκφραστές του νέου. Ή μάλλον, στις εποχές αυτές οι νέοι ποιητές πολλαπλασιάζονται
  • 30 ΕΩΣ 30. ΤΡΙΑΝΤΑ ΠΟΙΗΤΕΣ ΩΣ ΤΡΙΑΝΤΑ ΕΤΩΝ. ΕΝΑ ΤΟΠΙΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

    Ο φονταμενταλισμός στον καθρέφτη της λογοτεχνίας

    Στο Πνεύμα της τρομοκρατίας (Κριτική, 2002), ο Ζαν Μπωντριγιάρ χαρακτηρίζει το χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους το «απόλυτο γεγονός», σε αντίθεση με το «μη-γεγονός» που είχε αποτελέσει ο πρώτος Πόλεμος του Κόλπου, υπογραμμίζοντας την αδυναμία του πολιτικού συστήματος να ενσωματώσει στη λογική του και να αποδεχτεί τον θάνατο. Έτσι, λέει, οι τρομοκράτες, πέραν της μιντιακής, σε πραγματικό χρόνο παρουσίασης του θανάτου, χρησιμοποιούν ως όπλο την ίδια την έννοια του θανάτου, ενός θανάτου συμβολικού και θυσιαστικού που συνιστά το απόλυτο και αμετάκλητο γεγονός. Αυτή η θέση του επιβεβαιώνεται διαρκώς έκτοτε, με τους τηλεοπτικούς αποκεφαλισμούς, τα διαρκή τρομοκρατικά χτυπήματα στη Δύση και, βέβαια, με τη συντονισμένη επίθεση στο Παρίσι, ενάντια από τη μια στην ελευθερία του τύπου και της έκφρασης και από την άλλη ενάντια στη γαλλική εβραϊκή κοινότητα, προφανώς σε συνάρτηση με την ανοιχτή πληγή του παλαιστινιακού ζητήματος.
  • Ο φονταμενταλισμός στον καθρέφτη της λογοτεχνίας

    Το μικρό που τα πάντα περιλαμβάνει

    Για τη συλλογή διηγημάτων του Γιώργου Σκαμπαρδώνη, Νοέμβριος (εκδ. Πατάκη)Κάθε έργο του Γιώργου Σκαμπαρδώνη είναι μια κατασκευή μελετημένη μέχρι κεραίας: είναι κτίσμα και μαζί κτιστό, κτίσις ενός κόσμου περιληπτικού των πάντων. Υπό την έννοια αυτή, αναρωτιέται κανείς πώς να διαβάσει το απόσπασμα από το Περί θείων ονομάτων (9, 3), του Διονυσίου Αρεοπαγίτου, που ανοίγει, μαζί με την αφιέρωση, τη συλλογή: «Τούτο το σμικρόν άποσόν εστί και άπήλικον, ακρατές, άπειρον, αόριστον, περιληπτικόν πάντων, αυτό δε άπερίληπτον.» Κυριολεκτικά, ως αναφορά στον Θεό· μεταφορικά, ως αναφορά στη γραφή και ειδικότερα στη μικρή φόρμα που χρόνια τώρα υπηρετεί με συνέπεια ο