Συγγραφέας σημαίνει δάκρυα και αίμα. Πίσω από τη συναρπαστική αυτοβιογραφία του βασανισμένου Τζ. Τ. Λιρόι κρυβόταν μια λογοτεχνική απάτη που ξεγέλασε την Αμερική.
Από τις αρχές του χρόνου, ένα μεγάλο σκάνδαλο βρίσκεται σε εξέλιξη στους αμερικανικούς λογοτεχνικούς κύκλους: ο εικοσιπεντάχρονος cult συγγραφέας και χαϊδεμένο παιδί των καλλιτεχνικών κύκλων Τζέρεμι Τερμινέιτορ Λιρόι, ο οποίος είχε γίνει διάσημος εν μια νυκτί με το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημά του «Σάρα» το 2000, κατά τα φαινόμενα, δεν υπάρχει. Ο ντροπαλός και δυστυχής Λιρόι είχε εμφανιστεί, στα μέσα της δεκαετίας του 1990, ως νεαρός ναρκομανής τραβεστί (γεννημένος το 1980), φορέας του έιτζ, γιος πόρνης, θύμα επανειλημμένης σεξουαλικής κακοποίησης. Αυτές τις εμπειρίες μετέφερε και στα δύο  ...συνέχεια
Συγγραφέας σημαίνει δάκρυα και αίμα. Πίσω από τη συναρπαστική αυτοβιογραφία του βασανισμένου Τζ. Τ. Λιρόι κρυβόταν μια λογοτεχνική απάτη που ξεγέλασε την Αμερική.
Όταν τα κινητά κάνουν ζόμπι τους ανθρώπους. Ένα από τα φετίχ του σύγχρονου δυτικού κόσμου, στόχος του νέου βιβλίου του Στίβεν Κινγκ «Cell»
«Την 1η Οκτωβρίου, ο Θεός καθόταν στο θρόνο του στον Παράδεισο, το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης είχε φτάσει τις 10.140 μονάδες, τα αεροπλάνα απογειώνονταν και προσγειώνονταν στην ώρα τους (με εξαίρεση το Σικάγο, ως συνήθως). Δυο εβδομάδες αργότερα, ο ουρανός ανήκε και πάλι στα πουλιά και το Χρηματιστήριο ήταν ανάμνηση. Όλες οι μεγάλες πόλεις, από τη Νέα Υόρκη ως τη Μόσχα είχαν ισοπεδωθεί και ο κόσμος όπως τον ξέραμε ήταν παρελθόν». Ετσι, βιβλικά, ξεκινά το 
...συνέχεια
Όταν τα κινητά κάνουν ζόμπι τους ανθρώπους. Ένα από τα φετίχ του σύγχρονου δυτικού κόσμου, στόχος του νέου βιβλίου του Στίβεν Κινγκ Cell
Νέες τεχνολογίες στα ανοιχτά πανεπιστήμια. Σύμφωνα με διεθνές επιστημονικό συνέδριο που έγινε στην Ιεράπετρα, προσφέρουν προοπτικές βελτίωσης των λογοτεχνικών σπουδών.
Μπορεί η εξ αποστάσεως εκπαίδευση να αναδιαρθρώσει, σε ειδικές συνθήκες, τις σχέσεις των δύο φύλων; Έχουν σχέση τα πρόσφατα γεγονότα στη Γαλλία με μια διαδικασία υποβάθμισης του πανεπιστημίου καθαυτό; Οφείλουμε να ταυτίζουμε πλέον την εξ αποστάσεως εκπαίδευση με τη χρήση των νέων τεχνολογιών; ...συνέχεια
Νέες τεχνολογίες στα ανοιχτά πανεπιστήμια. Σύμφωνα με διεθνές επιστημονικό συνέδριο που έγινε στην Ιεράπετρα, προσφέρουν προοπτικές βελτίωσης των λογοτεχνικών σπουδών.
Το βιβλίο σήμερα είναι γένους... θηλυκού. Την εποχή που το αναγνωστικό κοινό μειώνεται διεθνώς, οι γυναίκες συμβάλλουν καθοριστικά στη δημιουργία των μπεστ σέλερ.
Οι γυναίκες διαβάζουν περισσότερο από τους άντρες. Και τον χειμώνα, αλλά και το καλοκαίρι, την κατεξοχήν εποχή της ανάγνωσης. Το αποδεικνύουν οι στατιστικές. Οι δύο πιο πρόσφατες πανελλήνιες έρευνες αναγνωστικής συμπεριφοράς (Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, 1999 και 2004) επιβεβαιώνουν ότι, στο σύνολο των αναγνωστών, οι γυναίκες προηγούνται σταθερά των ανδρών κατά έξι έως επτά μονάδες. Στη 
...συνέχεια
Το βιβλίο σήμερα είναι γένους... θηλυκού. Την εποχή που το αναγνωστικό κοινό μειώνεται διεθνώς, οι γυναίκες συμβάλλουν καθοριστικά στη δημιουργία των μπεστ σέλερ.
Αναδρομική η σκιά της λογοκλοπής. Μεταποιήσεις, διασκευές, συμπτώσεις και ομοιότητες υπονομεύουν την έννοια της λογοτεχνικής πρωτοτυπίας.
Αν αναζητούσαμε τα θανάσιμα αμαρτήματα στο χώρο της λογοτεχνίας, το πρώτο και χειρότερο θα αναδεικνυόταν προφανώς η λογοκλοπή. Κάθε φορά που ένα τέτοιο θέμα ανακύπτει, και αυτό συμβαίνει πάρα πολύ συχνά, σε πολλές χώρες του κόσμου, ο θόρυβος είναι μεγάλος. Θυμίζουμε το τελευταίο διάστημα τον Νταν Μπράουν, που κατηγορήθηκε ότι αντέγραψε αφενός τη δομή του βιβλίου των Μπράιτζεντ και Λι και  ...συνέχεια
Αναδρομική η σκιά της λογοκλοπής. Μεταποιήσεις, διασκευές, συμπτώσεις και ομοιότητες υπονομεύουν την έννοια της λογοτεχνικής πρωτοτυπίας.
Σε αναζήτηση του χαμένου κοινού. Οι θεωρητικοί αρνούνται τις θεωρίες τους και καλούν λογοτέχνες και φιλολόγους να επιστρέψουν στο κείμενο και στον κόσμο.
Τον τελευταίο καιρό στην Ευρώπη φουντώνει η συζήτηση για το μέλλον της λογοτεχνίας, που διαγράφεται, κατά την άποψη πολλών, ζοφερό. Πληθαίνουν τα βιβλία, τα άρθρα, οι συζητήσεις για τους κινδύνους που απειλούν την τέχνη του λόγου. Ορισμένες από τις απειλές αυτές βρίσκονται εδώ και πολύ καιρό στην ημερήσια διάταξη των συζητήσεων περί κουλτούρας: η κοινωνία του θεάματος, η παγκοσμιοποίηση και ο καταναλωτισμός, η ψηφιοποίηση που υπονομεύει την έντυπη  ...συνέχεια
Σε αναζήτηση του χαμένου κοινού. Οι θεωρητικοί αρνούνται τις θεωρίες τους και καλούν λογοτέχνες και φιλολόγους να επιστρέψουν στο κείμενο και στον κόσμο.
Ιδεολογία του θανάτου ο ισλαμισμός. Η απάντηση στον φανατισμό μπορεί να έλθει από διαφορετικές ερμηνείες του Κορανίου, υποστηρίζει ο Τυνήσιος ποιητής Α. Μεντέμπ.

Συνέντευξη στην Τιτικα Δημητρουλια

Ο Τυνήσιος πεζογράφος, ποιητής και δοκιμιογράφος Αμπντεουλαχάμπ Μεντέμπ (Abdelwahab Meddeb, 1946 - ) θεωρείται σήμερα μία από τις πιο ενδιαφέρουσες και ψύχραιμες φωνές του Ισλάμ στον κόσμο. Διευθυντής της διεθνούς επιθεώρησης ιδεών Ddale, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ναντέρ, της Γενεύης και του Γέηλ, βαθύς γνώστης της ανατολικής όσο και της δυτικής παράδοσης, μελετά τις γόνιμες διασταυρώσεις τους. Σφοδρός πολέμιος του ισλαμισμού, εντοπίζει 

...συνέχεια
Ιδεολογία του θανάτου ο ισλαμισμός. Η απάντηση στον φανατισμό μπορεί να έλθει από διαφορετικές ερμηνείες του Κορανίου, υποστηρίζει ο Τυνήσιος ποιητής Α. Μεντέμπ.
Το Google και η χαμένη του αθωότητα. Η πιο δημοφιλής μηχανή αναζήτησης του Διαδικτύου άλλαξε χαρακτήρα, απέκτησε πρωτόγνωρη δύναμη και δέχεται έντονη κριτική.
«To Google μαζί με το ασύρματο δίκτυο (Wi-Fi) είναι κάτι σαν τον Θεό. Ο Θεός είναι ασύρματος, ο Θεός είναι παντού και ο Θεός βλέπει και ξέρει τα πάντα. Ανέκαθεν συνδεόμαστε μαζί του χωρίς καλώδια» (Τόμας Φρίντμαν, «New York Times», 29.06.2003). Το ευφυολόγημα των NYT σημαίνει με τον καλύτερο τρόπο την ηγεμονία του Google, η δύναμη του οποίου έχει προ πολλού ξεπεράσει τα κοινά μέτρα. Αυτή ήταν και η πρόθεση των δημιουργών του άλλωστε, όπως δηλώθηκε εξαρχής μέσα  ...συνέχεια
Το Google και η χαμένη του αθωότητα. Η πιο δημοφιλής μηχανή αναζήτησης του Διαδικτύου άλλαξε χαρακτήρα, απέκτησε πρωτόγνωρη δύναμη και δέχεται έντονη κριτική.
Κλοπή ή δώρο η ανταλλαγή των αρχείων; Η ελεύθερη διακίνηση της πληροφορίας στο Διαδίκτυο καταργεί τα πνευματικά δικαιώματα, όπως τα γνωρίζουμε έως σήμερα.
Τα εξήντα επόμενα χρόνια της ανθρωπότητας εξετάζει στο τελευταίο του βιβλίο, «Μια σύντομη ιστορία του μέλλοντος» («Une brŽve histoire de l'avenir», Fayard, 2006), ο δοκιμιογράφος, βιογράφος, μυθιστοριογράφος και σύμβουλος του Φρανσουά Μιτεράν Ζακ Ατταλί. Αναφερόμενος διεξοδικά στο Διαδίκτυο, κάνει λόγο και για ένα φλέγον ζήτημα της εποχής μας, την ελεύθερη ανταλλαγή αρχείων, που καταργεί 
...συνέχεια
Κλοπή ή δώρο η ανταλλαγή των αρχείων; Η ελεύθερη διακίνηση της πληροφορίας στο Διαδίκτυο καταργεί τα πνευματικά δικαιώματα, όπως τα γνωρίζουμε έως σήμερα.
Συνομιλώντας με την παράδοση
Ο φίλος του Ραβέλ και αντίπαλος των σουρεαλιστών, γνωστός ποιητής και δοκιμιογράφος Λεόν-Πολ Φαργκ διαπίστωνε στον καιρό του ότι δεν περνούσε μέρα που κάποιος να μην του ανήγγελλε, με κάποιο τρόπο, τον θάνατο της ποίησης. Οι κριτικοί, οι συγγραφείς, οι χρονικογράφοι, ο γιος της θυρωρού του, οι πολιτικοί. Δεν υπήρχε καλός Γάλλος που να  ...συνέχεια
Συνομιλώντας με την παράδοση
Bιβλίο, μαγικό αντικείμενο ή αρχείο;
Tο 2006, μιλώντας για την ελεύθερη ανταλλαγή αρχείων στο Διαδίκτυο, ο Ζακ Ατταλί απέδιδε τα βάσανα της μουσικής βιομηχανίας στο γεγονός ότι δεν κατάφερε να δημιουργήσει «κάτι τόσο μαγικό όσο το βιβλίο», που βρισκόταν στο απυρόβλητο των εξελίξεων. Δεν πρόλαβαν να κλείσουν δύο χρόνια και, από μια έρευνα, που πραγματοποίησε η Εκθεση της Φρανκφούρτης σε 1.000 επαγγελματίες του βιβλίου ...συνέχεια
Bιβλίο, μαγικό αντικείμενο ή αρχείο;
Eξ αφορμης, Η ποίηση που ενώνει
Θα ακούσει η Μόσχα να μιλούν για μένα, και οι Τάταροι / και οι κάθε λογής κάτοικοι του κόσμου\\ οι Αγγλοι, / ο Γερμανός και ο ανδρείος Ισπανός θα με γνωρίζουν / κι όσοι νερό πίνουν από τον Τίβερη τον βαθύ». Τον 15ο και τον 16ο αιώνα, οι ευρωπαϊκές γλώσσες αποκτούσαν τους τίτλους ευγενείας τους μέσω της ποίησης. Και οι ποιητές που θεμελίωναν τις εθνικές γλώσσες με την ποίησή ...συνέχεια
Eξ αφορμης,  Η ποίηση που ενώνει
Ενας μοναχικός προφήτης. Ο συγγραφέας Τζέιμς Γκρέιαμ Μπάλλαρντ, που πέθανε προ ημερών, αποτύπωσε τη γυμνή κοινωνία μας.
Ο «Καθρέφτης» του Βέλγου υπερρεαλιστή ζωγράφου Πολ Ντελβό (1936) απεικόνιζε μια γυναίκα καθισμένη με την πλάτη προς τον θεατή, να κοιτάζει έναν καθρέφτη που της αντιγύριζε το είδωλό της γυμνό. Ο συγκεκριμένος πίνακας είχε καταστραφεί σε έναν βομβαρδισμό του Λονδίνου το 1940. Το γεγονός αυτό ουδόλως πτόησε τον Τζέιμς Γκρέιαμ Μπάλλαρντ, που πάντα διακήρυσσε σε όλους τους τόνους τον βαθύτατο θαυμασμό του για τον υπερρεαλισμό, ως αισθητική εξερεύνησης της άλογης πλευράς της ...συνέχεια
Ενας μοναχικός προφήτης. Ο συγγραφέας Τζέιμς Γκρέιαμ Μπάλλαρντ, που πέθανε προ ημερών, αποτύπωσε τη γυμνή κοινωνία μας.
AΠOΨH : Η ίδια η πραγματικότητα ως σύνθετο μυστήριο
Από τα Εγκλήματα της οδού Μοργκ του Πόε μέχρι την άνθηση του νουάρ, του αμερικανικού σκληρού και του νέου γαλλικού αστυνομικού μυθιστορήματος, η συζήτηση για τη θέση του αστυνομικού μυθιστορήματος καλά κρατεί. Σε πείσμα όμως των επικριτών του, το αστυνομικό μυθιστόρημα όχι μόνο συνεχίζει να αναπτύσσεται, αλλά έχει περάσει προ πολλού από την παραλογοτεχνία στη λογοτεχνία – με βάση την απλή παραδοχή που ...συνέχεια
AΠOΨH : Η ίδια η πραγματικότητα ως σύνθετο μυστήριο
Eξ αφορμης, Η κρίση ως ευκαιρία.
Καθώς η αβεβαιότητα επιτείνεται σε όλους τους τομείς και οι σταθερές εξαφανίζονται από τον ορίζοντα μέσα σε ένα γενικότερο, παγκόσμιο κλίμα ανησυχίας, κλονισμών και τριγμών που προοικονομούν ακόμα μεγαλύτερες αλλαγές, η αισιοδοξία σίγουρα δυσκολεύεται να βρει τη θέση της σε όλα τα πεδία. Είναι άλλωστε παγκοίνως αποδεκτό ότι η ίδια η σκέψη δείχνει να οπισθοδρομεί μπροστά στις αλλαγές που ανατρέπουν εκ βάθρων πεποιθήσεις δεκαετιών και αναγκάζουν τον άνθρωπο να
...συνέχεια
Eξ αφορμης,  Η κρίση ως ευκαιρία.
Eξ αφορμης, «Ανήκομε στα περασμένα μας...»
Μέρες καλοκαιριού και οι περισσότεροι γυρνάμε στα χωριά, δικά μας και ξένα, απομακρυνόμαστε όπως και να έχει και όσο γίνεται από το άστυ, κυρίως το κλεινόν. Ειδικά φέτος μάλιστα η επαρχία έχει την τιμητική της. Φαντάζει ως η σωτηρία από την κρίση - έρχεται και ξανάρχεται στην κουβέντα το περιβόλι, το χωραφάκι, η κατσικούλα και οι κοτούλες που θα στηρίξουν την πόλη. Και κανείς δεν αναρωτιέται αν υπάρχει ακόμα αυτή η επαρχία, αυτή η μυθική ύπαιθρος, αν διασώθηκαν τα «εύκολα χρόνια» ή ...συνέχεια
Eξ αφορμης,  Ανήκομε στα περασμένα μας...
Η Ζακλίν ντε Ρομιγύ του ελληνικού φωτός. Η φωνή της θα λείψει από τον σύγχρονο κόσμο, που μέσα στην κρίση παρασύρεται στις δίνες του ανορθολογισμού, του εθνικισμού, της βίας.
«Λένε για τα παιδιά ότι πρέπει να γνωρίζουν τι συμβαίνει γύρω τους. Δεν είναι όμως θαυμάσιο να ανακαλύπτουν μέσα σε μια ώρα έναν άλλον κόσμο; Γιατί μια συνάντηση με τον οποιονδήποτε θα τους ωφελήσει πιο πολύ από ό,τι μια κουβεντούλα με την Ανδρομάχη και τον Εκτορα;» Τάδε έφη Ζακλίν ντε Ρομιγύ, η μεγάλη ελληνίστρια που θεωρούσε τον Θουκυδίδη έναν από τους άντρες της ζωής της, έκανε παρέα με τον Περικλή και σε όλη τη ζωή της υπερασπίστηκε με πάθος ...συνέχεια
Η Ζακλίν ντε Ρομιγύ του ελληνικού φωτός.  Η φωνή της θα λείψει από τον σύγχρονο κόσμο, που μέσα στην κρίση παρασύρεται στις δίνες του ανορθολογισμού, του εθνικισμού, της βίας.
Eξ αφορμης, Ο Χακ Φιν και η πολιτική ορθότητα
Ιδιόρρυθμος και οξύθυμος, ο Μαρκ Τουέιν είχε ζητήσει κάποτε από τον εκδότη του να θανατωθεί πάραυτα ο τυπογράφος που είχε αλλάξει ένα κόμμα σε ένα μυθιστόρημά του. Δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί ότι θα ερχόταν η μέρα που θα του άλλαζαν τις ίδιες τις λέξεις των έργων του. Και είναι κρίμα που ποτέ δεν θα δούμε τη δική του αντίδραση στο πραγματικό πλέον αυτό γεγονός: ο εκδοτικός οίκος NewSouth Books στην Αλαμπάμα εκδίδει τις περιπέτειες του Τομ Σόγερ και του Χακ Φιν, σε επιμέλεια του πανεπιστημιακού Αλαν Γκρίμπεν (του οποίου τον πρόλογο μπορεί κανείς να διαβάσει στην ιστοσελίδα του εκδότη), αντικαθιστώντας
...συνέχεια
Eξ αφορμης, Ο Χακ Φιν και η πολιτική ορθότητα
«Απειλούμαστε από τη βαρβαρότητα». Η διάσημη ψυχαναλύτρια και σημειολόγος Τζούλια Κρίστεβα πιστεύει στην πολιτισμική παράδοση της Ευρώπης
Συνέντευξη στην Τιτικα Δημητρουλια

Στις 29 Μαρτίου, η διάσημη σημειολόγος, ψυχαναλύτρια και συγγραφέας Τζούλια Κρίστεβα βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη, για να αναγορευτεί επίτιμη διδάκτορας από το Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΑΠΘ. Εμβληματική μορφή της γαλλικής και της παγκόσμιας διανόησης, ακούραστη ερευνήτρια του λογοτεχνικού φαινομένου, αλλά και της ανθρώπινης ψυχής, πάντα ανοιχτή στις προκλήσεις του κόσμου και της ...συνέχεια
Απειλούμαστε από τη βαρβαρότητα. Η διάσημη ψυχαναλύτρια και σημειολόγος Τζούλια Κρίστεβα πιστεύει στην πολιτισμική παράδοση της Ευρώπης
Ο,τι έπρεπε, ό,τι μπορούσε, μας το είπε
«- Αρκετά μίλησα? / ό,τι έπρεπε / ό,τι μπορούσα / το είπα. / Κι ό,τι είπα / ό,τι ψιθύρισα / δεν ήταν παρά / ο φλοίσβος / ή η βροχή // αλλά ο φλοίσβος / ή η βροχή / καθώς χτυπούσαν πάνω μου.» (Απαντα, «Ο κύριος Φογκ»). Αυτά είπε ο κύριος Φογκ και αποχώρησε, έγινε λίγη ομίχλη σε μια πολυθρόνα. Αυτά θα μπορούσε να έχει πει κι ο Γιάννης Βαρβέρης λίγο πριν ...συνέχεια
  • 21-40 από 61 άρθρα

Δείτε επίσης...

  • Ο,τι έπρεπε, ό,τι μπορούσε, μας το είπε

    "Πικρούτσικα Πικρούτσικα"

    Για το βιβλίο του Θάνου Κάππα, Πικρούτσικα πικρούτσικα (βιβλιοπωλείον της εστίας)Πρώτη σελίδα του βιβλίου: περιβόλια της γης, περιβόλια του ουρανού. Τελευταία σελίδα: ομοίως. Στην πρώτη σελίδα, ο πατέρας ζωντανός. Στην τελευταία, νεκρός. Ο θάνατος του κλείνει έναν κύκλο κι ανοίγει έναν καινούργιο.
  • Πικρούτσικα Πικρούτσικα

    «Οι ραφές της διαχωριστικής γραμμής…»

    Για το μυθιστόρημα της Κάλλιας Παπαδάκη, Δενδρίτες (Πόλις) Το 2012, ο βραβευμένος με Πούλιτζερ αμερικανός δημοσιογράφος Κρις Χέτζες και ο επίσης βραβευμένος με το βραβείο Άισνερ μαλτεζοαμερικανός κομίστας Joe Sacco, γνωστός μας από την εξαιρετική του δουλειά Παλαιστίνη, την οποία ο Έντουαρντ Σαΐντ χαρακτηρίζει στον πρόλογό του ως μια από τις καλύτερες καλλιτεχνικές αποτυπώσεις του παλαιστιανιακού προβλήματος, δημοσιεύουν τους καρπούς μιας μεγάλης περιοδείας τους στην Αμερική της φτώχειας και της εξαθλίωσης: Days of Destruction, Days of Revolt. Το δεύτερο 
  • Οι ραφές της διαχωριστικής γραμμής…

    Η μηχανή παραγωγής λάσπης. Η έκπτωση των ΜΜΕ ως μείζων κίνδυνος για τη δημοκρατία.

    Για το βιβλίο του Ουμπέρτο Έκο, Φύλλο μηδέν (μετ. Έφη Καλλιφατίδη, εκδ. Ψυχογιός) Φωτιά στους κύκλους των εφημερίδων και των ΜΜΕ εν γένει έβαλε ο Ουμπέρτο Έκο με το τελευταίο του βιβλίο: ένα μυθιστόρημα συντομότατο, για τα μέτρα του Έκο, στην ίδια γραμμή σκέψης που τον οδηγεί από το Gruppo 63 ακόμη, όταν διερευνούσε την αλλαγή στη συνθήκη του συγγραφέα και του διανοούμενου αλλά και των Μέσων μαζικής ενημέρωσης μετά τον πόλεμο· στην ίδια κατεύθυνση με τα προηγούμενα 
  • Η μηχανή παραγωγής λάσπης. Η έκπτωση των ΜΜΕ ως μείζων κίνδυνος για τη δημοκρατία.

    Ο ποιητής Λουί Αραγκόν σήμερα

    Τα ποιητικά, Τεύχος 10, Ιούνιος 2013Για να μιλήσουμε σήμερα για τον Αραγκόν, πρέπει προφανώς να πάψουμε να τον δικάζουμεκαι να πιάσουμε ξανά να τον διαβάζουμε.Ολιβιέ ΜπαρμπαράνΠροσωπικά, πάντα προσπαθούσα να καταλάβω εκείνους που δέχονται να πεθάνουν,και (ακόμα πιο δύσκολο) να θανατώνουν τον ίδιο τους τον εαυτό, για έναν σκοπό•όχι για έναν σκοπό που θεωρούν αυτοί ότι αξίζει τον κόπο (γιατί έτσι όλοι οι ναζιστές θα δικαιώνονταν)
  • Ο ποιητής Λουί Αραγκόν σήμερα

    Συζήτηση με τον Αναστάση Βιστωνίτη.

    Τα ποιητικά, Τεύχος 5ο, Μάρτιος 2012-Το ποίημα είναι “ένα φωτεινό μαχαίρι / μπηγμένο κάθετα στις πόλεις.” “Το ποίημα δεν είναι φωνή, / πέρασμα πουλιού. / Είναι πυροβολισμός / στον ορίζοντα και την Ιστορία.” Αυτά τα έγραφες στα 20 σου χρόνια κι έγιναν μάλιστα και στίχοι σε ραπ τραγούδι πρόσφατα. Σαράντα χρόνια ακριβώς μετά, τι είναι για σένα το ποίημα;Πέρασαν σαράντα χρόνια, αλλά τι σημαίνει χρόνος για τον ποιητή; Αναρωτήθηκα πολλές φορές: τι μετράει το ρολόι; Το ρολόι δεν μετράει 
  • Συζήτηση με τον Αναστάση Βιστωνίτη.

    Νever more

    Τα ποιητικά, Τεύχος 4ο, Δεκέμβριος 2011Ο Γιάννης Βαρβέρης εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή το 1975, Εν φαντασία και λόγω, η οποία συνομιλεί απροσδόκητα με την τελευταία, μεταθανάτια συλλογή του, δηλώνοντας το πέρασμα από τα κείμενα στη ζωή την ίδια. Η αρχή, καβαφική: «το γήρασμα του σώματος και της μορφής μου / είναι πληγή από φρικτό μαχαίρι»• στο τέλος, η μητέρα: «βαθέος γήρατος». Λίγο αργότερα, το 1983, στην εισαγωγή του 
  • Νever more

    ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΤΟΥ ’70

    Τα ποιητικά, Τεύχος 3ο, Σεπτέμβριος 2011Γεννημένοι ανάμεσα στα 1940 και το 1955, οι ποιητές της γενιάς του ’70, της τρίτης μεταπολεμικής γενιάς ή «γενιάς της αμφισβήτησης» όπως ονόμασε ο Βάσος Βαρίκας -αναφερόμενος ωστόσο σε ένα ευρύτερο σύνολο ποιητών- διαμορφώνονται μέσα στο μεταπολεμικό πολιτικό-οικονομικό κλίμα και τις αλλαγές της δεκαετίας του ’60, ζουν τη δικτατορία και τη μεταπολίτευση, βιώνουν στα ελληνικά μέτρα την αντικουλτούρα της δεκαετίας του ’60 και των αρχών του ’70, χωρίς αυτό 
  • ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΤΟΥ ’70

    ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Τα ποιητικά, Τεύχος 2ο, Ιούνιος 2011Στην παρούσα κρίση, ο παιγνιώδης λόγος του Λεόν- Πολ Φαργκ, που τον έχω παραθέσει σε ανάλογα συμφραζόμενα στο παρελθόν, παραμένει εξαιρετικά επίκαιρος. Λέει λοιπόν ο Φαργκ: Μέρα δεν περνά που κάποιος να μη μου αναγγείλει το θά­νατο της ποίησης. Οι κριτικοί σαλπίζοντας το κέρας τους, [...] ο γιος της θυρωρίνας μου, συνοικιακός παλαιστής, σαν δεν έχει άλλη δουλειά να κάνει, και με συλλυπείται
  • ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    «30 ΕΩΣ 30. ΤΡΙΑΝΤΑ ΠΟΙΗΤΕΣ ΩΣ ΤΡΙΑΝΤΑ ΕΤΩΝ. ΕΝΑ ΤΟΠΙΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΟΙΗΣΗΣ»

    Τα ποιητικά, Τεύχος 1ο, Μάρτιος 2011Το 1922-23, μέσα σε μια μόλις διετία, είχαν εκδοθεί τέσσερις ποιη­τικές ανθολογίες νέων ποιητών από νέους ποιητές, σηματοδοτώ­ντας την τάση μιας εποχής. Αν συμπεριλάβουμε και τους νέους πεζογράφους και διευρύνουμε το χρονικό διάστημα, μέσα σε μια δεκαετία είχαμε τότε επτά ανθολογίες. Φαίνεται ότι το γύρισμα του αιώνα, πά­ντα μεταιχμιακό, στρέφει τους προβολείς στους νέους, ως εκφραστές του νέου. Ή μάλλον, στις εποχές αυτές οι νέοι ποιητές πολλαπλασιάζονται
  • 30 ΕΩΣ 30. ΤΡΙΑΝΤΑ ΠΟΙΗΤΕΣ ΩΣ ΤΡΙΑΝΤΑ ΕΤΩΝ. ΕΝΑ ΤΟΠΙΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

    Ο φονταμενταλισμός στον καθρέφτη της λογοτεχνίας

    Στο Πνεύμα της τρομοκρατίας (Κριτική, 2002), ο Ζαν Μπωντριγιάρ χαρακτηρίζει το χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους το «απόλυτο γεγονός», σε αντίθεση με το «μη-γεγονός» που είχε αποτελέσει ο πρώτος Πόλεμος του Κόλπου, υπογραμμίζοντας την αδυναμία του πολιτικού συστήματος να ενσωματώσει στη λογική του και να αποδεχτεί τον θάνατο. Έτσι, λέει, οι τρομοκράτες, πέραν της μιντιακής, σε πραγματικό χρόνο παρουσίασης του θανάτου, χρησιμοποιούν ως όπλο την ίδια την έννοια του θανάτου, ενός θανάτου συμβολικού και θυσιαστικού που συνιστά το απόλυτο και αμετάκλητο γεγονός. Αυτή η θέση του επιβεβαιώνεται διαρκώς έκτοτε, με τους τηλεοπτικούς αποκεφαλισμούς, τα διαρκή τρομοκρατικά χτυπήματα στη Δύση και, βέβαια, με τη συντονισμένη επίθεση στο Παρίσι, ενάντια από τη μια στην ελευθερία του τύπου και της έκφρασης και από την άλλη ενάντια στη γαλλική εβραϊκή κοινότητα, προφανώς σε συνάρτηση με την ανοιχτή πληγή του παλαιστινιακού ζητήματος.
  • Ο φονταμενταλισμός στον καθρέφτη της λογοτεχνίας

    Το μικρό που τα πάντα περιλαμβάνει

    Για τη συλλογή διηγημάτων του Γιώργου Σκαμπαρδώνη, Νοέμβριος (εκδ. Πατάκη)Κάθε έργο του Γιώργου Σκαμπαρδώνη είναι μια κατασκευή μελετημένη μέχρι κεραίας: είναι κτίσμα και μαζί κτιστό, κτίσις ενός κόσμου περιληπτικού των πάντων. Υπό την έννοια αυτή, αναρωτιέται κανείς πώς να διαβάσει το απόσπασμα από το Περί θείων ονομάτων (9, 3), του Διονυσίου Αρεοπαγίτου, που ανοίγει, μαζί με την αφιέρωση, τη συλλογή: «Τούτο το σμικρόν άποσόν εστί και άπήλικον, ακρατές, άπειρον, αόριστον, περιληπτικόν πάντων, αυτό δε άπερίληπτον.» Κυριολεκτικά, ως αναφορά στον Θεό· μεταφορικά, ως αναφορά στη γραφή και ειδικότερα στη μικρή φόρμα που χρόνια τώρα υπηρετεί με συνέπεια ο