Eξ αφορμης, Η ιδιαιτερότητα της αραβικής λογοτεχνίας
Πολύς ο λόγος για τις αραβικές εξεγέρσεις, και δικαίως. Μέσα από τις εξεγέρσεις αυτές, δεν αλλάζει μόνο ο αραβικός κόσμος, αλλά με τον έναν ή τον άλλον τρόπο ολόκληρος ο πλανήτης. Μια αλλαγή που ακόμα δεν ξέρουμε τι πρόσωπο θα πάρει στις χώρες αυτές, αλλά σίγουρα θα μεταβάλει εκ βάθρων όχι μόνο τις πολιτικοκοινωνικές και οικονομικές δομές, αλλά και την ίδια την κουλτούρα, τις στάσεις, τις νοοτροπίες, την τέχνη. Ελπίζοντας ότι θα διαψευσθούν όσοι εκφράζουν φόβους για μια επικείμενη ισλαμιστική ...συνέχεια
Eξ αφορμης, Η ιδιαιτερότητα της αραβικής λογοτεχνίας
Οταν η ζωή στη Νορβηγία αντιγράφει την τέχνη. Στις σκανδιναβικές χώρες, οι συγγραφείς στηλιτεύουν τα κακώς κείμενα των κοινωνιών.
Κάθε φορά που η βία παροξύνεται στις σκανδιναβικές χώρες, η υπόλοιπη Ευρώπη αποσβολώνεται: η εικόνα της ανέφελης ευημερίας την οποία έχει επιτύχει, υποτίθεται, η σοσιαλδημοκρατία στις χώρες αυτές είναι τόσο βαθιά εντυπωμένη στον μέσο Ευρωπαίο, ώστε κάθε ρωγμή φαίνεται παράδοξη έως και αδιανόητη. Ετσι, μπορεί στις χώρες αυτές να δολοφονούνται πρωθυπουργοί και υπουργοί, μπορεί η ακροδεξιά να έχει, όπως αποδείχθηκε, ισχυρές δυνάμεις εμπροσθοφυλακής, μπορεί η ίδια η ιστορία τους, με τις ευγονικές και τις δωσιλογικές πρακτικές του ...συνέχεια
Οταν η ζωή στη Νορβηγία αντιγράφει την τέχνη.  Στις σκανδιναβικές χώρες, οι συγγραφείς στηλιτεύουν τα κακώς κείμενα των κοινωνιών.
Καράβια σημαίνει ταξίδια, φυγές, γυρισμούς. Eνα φωτογραφικό λεύκωμα για μιαν άλλη εποχή, σε μιαν άλλη Ελλάδα, τότε που το ταξίδι Ανδρος - Πειραιάς διαρκούσε 20 ώρες.
Οταν η ελληνική ναυτιλία μπαίνει διστακτικά στον ατμό, το 1875, το κέντρο της βρίσκεται στις Κυκλάδες. Οχτακόσια ιστιοφόρα είναι εγγεγραμμένα στη Σύρο, το ναυτιλιακό κέντρο του νέου ελληνικού κράτους, όπου το 1857 έχει ιδρυθεί και η πρώτη μετοχική και κρατικά επιδοτούμενη εταιρεία ατμοπλοϊκών γραμμών, η «Ελληνική Ατμοπλοΐα». Ακολουθούν η Σαντορίνη με εβδομήντα ποντοπόρα πλοία, η Ανδρος με σαράντα μεγάλα φορτηγά - όπως μας λέει η καθηγήτρια ναυτιλιακής ιστορίας, Τζελίνα Χαρλαύτη, στο επίμετρο του ανά χείρας θαλασσινού ...συνέχεια
Καράβια σημαίνει ταξίδια, φυγές, γυρισμούς. Eνα φωτογραφικό λεύκωμα για μιαν άλλη εποχή, σε μιαν άλλη Ελλάδα, τότε που το ταξίδι Ανδρος - Πειραιάς διαρκούσε 20 ώρες.
Eξ αφορμης, Αθανασία σε ποιον κόσμο;
Στο «Ούμπικ», ο συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Φίλιπ Ντικ, αυτός ο «επικός ποιητής της εντροπίας» κατά τον Φρέντρικ Τζέιμσον, περιγράφει πώς σε μια κοινωνία όπου το χρήμα έχει κατισχύσει σε υπέρτατο βαθμό, οι έχοντες καταψύχονται και περνούν σε μια «μισοζωή», σε μια ενδιάμεση κατάσταση, στην οποία διατηρούν τη δυνατότητα ...συνέχεια
Eξ αφορμης, Αθανασία σε ποιον κόσμο;
Eξ αφορμης, Λογοκρισία του θορύβου
Η Ιταλία μπαίνει σε επιτήρηση και οι πολιτικοί της προσπαθούν να αποκρύψουν το γεγονός από τους πολίτες τους, όπως έγινε και στη δική μας περίπτωση. Τον τρόπο της απόκρυψης των γεγονότων, της λογοκρισίας δηλαδή, περιγράφει ο φανατικός πολέμιος του Μπερλουσκόνι, Ουμπέρτο Εκο, στο κείμενό του «Veline και σιωπή» («Δημιουργώντας τον εχθρό», μετ. Εφη Καλλιφατίδη, εκδ. Ψυχογιός). Αντιγράφω λοιπόν: «Velina ήταν ένα φύλλο λεπτού χαρτιού που το Γραφείο Τύπου του φασιστικού καθεστώτος (...) έστελνε στις εφημερίδες. Αυτές οι veline ...συνέχεια
Eξ αφορμης, Λογοκρισία του θορύβου
Ηλεκτρονικό μυθιστόρημα
Πριν από λίγες ημέρες, το Κόμμα των Πειρατών (του Διαδικτύου), των χάκερ δηλαδή ως οπαδών της ελεύθερης διακίνησης ιδεών και γνώσης, έλαβε στη Βουλή του Βερολίνου ποσοστό 9%! Την ώρα που το ρυθμιστικό πλαίσιο σχετικά με τη διακίνηση αρχείων αλλά και τη δημοσίευση στο Διαδίκτυο γίνεται παγκοσμίως πιο αυστηρό, μια μερίδα του κόσμου μοιάζει να έχει άλλα σχέδια για την πορεία της νέας αυτής ουτοπίας: ο νέος κυρίως κόσμος στηρίζει την ελευθερία ενάντια
...συνέχεια
Ηλεκτρονικό μυθιστόρημα
Ανατροπές στην αγορά βιβλίου
Οταν πριν από τρία τέσσερα χρόνια περιγράφαμε πώς άλλαξε, σταδιακά, το εκδοτικό τοπίο μετά το 1990, δεν φανταζόμασταν πόσο γρήγορα θα ανατρέπονταν το νέο σκηνικό με την αθέατη ακόμη, στην έντασή της τουλάχιστον, κρίση. Συγκροτημένο σε ελάχιστο χρονικό διάστημα σε μορφή ολιγοπωλίου με «παρυφιακό» ανταγωνισμό, όπως ονομάζει η Φρανσουάζ Μπεναμού τη διάρθρωση του πολιτισμικού πεδίου στη βάση λίγων μεγάλων εταιρειών με παράλληλη ύπαρξη μικρών, ανεξάρτητων εταιρειών στις παρυφές του, το ελληνικό εκδοτικό πεδίο ήθελε να ξεχάσει όσο το δυνατόν ...συνέχεια
Ανατροπές στην αγορά βιβλίου
Το δύσβατο μονοπάτι της ποίησης
Διαβάζω συχνά για τους αδιάβαστους νέους ποιητές - όπως αδιάβαστοι χαρακτηρίζονταν συχνά οι νεότεροι από τους παλαιότερους, σαν τη γενιά του ’70 από τον Τάκη Σινόπουλο λόγου χάρη. Εχω κι εγώ συχνά επισημάνει ότι χωρίς τη γλώσσα την ελληνική, όπως την έπλασε η λογοτεχνία και όπως πλουτίζεται καθημερινά, οι ιδέες στην ποίηση δεν φτάνουν. Γιατί, πώς να το κάνουμε, κοινοτοπία πια, αλλά όντως η ποίηση δεν γράφεται με ιδέες, μα με λέξεις. ...συνέχεια
Το δύσβατο μονοπάτι της ποίησης
«Ο χειμώνας της κουλτούρας»
Διαβάζω το μικρό βιβλιαράκι του ακαδημαϊκού πια Ζαν Κλαιρ, του γνωστού επιμελητή του Λούβρου, με τις αιρετικές απόψεις που κατοπτρίζονται και στον τίτλο του: «Ο χειμώνας της κουλτούρας». Κουλτούρα, πολιτιστικά, δραστηριότητες, δράσεις, διοργανώσεις και μια ουσία χαμένη, αυτή του πολιτισμού ως παιδείας και ως εκπαίδευσης στην ανθρώπινη αξία και αξιοπρέπεια. Ο Ζαν Κλαιρ μιλά φυσικά γι’ αυτό που ξέρει πολύ καλά, τα εικαστικά και τα μουσεία. Για να καταδικάσει απόλυτα τη μεταμοντέρνα «τέχνη της απληστίας», όπως τη χαρακτήρισε σ’ ένα σημείωμά του παλιότερα ο Νίκος Γ. Ξυδάκης, την εμπορευματοποιημένη στο έπακρο ...συνέχεια
Ο χειμώνας της κουλτούρας
Η διένεξη, στοιχείο εξέλιξης. Η σύγκρουση Ροΐδη-Βλάχου γέννησε τη λογοτεχνική γενιά του 1880. Η διαμάχη για την ποίηση Τα κείμενα και οι αντιδράσεις.
Το 1877, ο Εμμανουήλ Ροΐδης είναι γνωστός στους λογοτεχνικούς κύκλους για την «Πάπισσα Ιωάννα» αλλά και άλλα κείμενά του, για την αιχμηρή του ειρωνεία και την κοφτερή του γλώσσα στην κριτική, για τον «Ασμοδαίο» που έχει κλείσει την προηγούμενη χρονιά. Είναι η περίοδος κατά την οποία ο Χαρίλαος Τρικούπης ισχυροποιεί τη θέση του, έτοιμος πια να ξεκινήσει την εκσυγχρονιστική του προσπάθεια που θα οδηγήσει στην πτώχευση του 1893 ...συνέχεια
Η διένεξη, στοιχείο εξέλιξης. Η σύγκρουση Ροΐδη-Βλάχου γέννησε τη λογοτεχνική γενιά του 1880. Η διαμάχη για την ποίηση  Τα κείμενα και οι αντιδράσεις.
«Ο Δάντης είναι παντού!»
 «O Δάντης είναι παντού!»: έτσι τιτλοφορούσε μια ανάρτηση στο ιστολόγιό του ο γνωστός Γάλλος συγγραφέας και κριτικός Πιερ Ασσουλίν τον Απρίλιο του 2010 (http: //passouline. blog. lemonde. fr/2012/04/03/dante-est-partout/). Και εξηγούσε. Πρώτον, η ΜΚΟ Gherush92 είχε ζητήσει στις αρχές του μήνα να καταργηθεί η διδασκαλία του Δάντη από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, διότι πρόκειται για κείμενο ρατσιστικό, ισλαμοφοβικό, ομοφοβικό και άλλα πολύ ενδιαφέροντα ...συνέχεια
Ο Δάντης είναι παντού!
Πρωτοπόρος η σύγχρονη σερβική λογοτεχνία, Τιμάται φέτος στην Εκθεση Βιβλίου που διοργανώνεται στη Θεσσαλονίκη
«Είχες συνηθίσει το Βελιγράδι σαν την αετοφωλιά σου - έτσι ήταν κάποτε: βράχος. Τώρα, όμως, χάθηκε στη γη, παραδόθηκε στον ζόφο. Κούρνιασε ανάμεσα στα πεδία μάχης. Μίζερο και ντροπιασμένο. Κατηγορημένο, τρέμει από φόβο. Ενα αδύνατο σπουργίτι». Γράφει ο σημαντικότατος σύγχρονος Σέρβος πεζογράφος Γκόραν Μιλασίνοβιτς στην αρχή του συγκλονιστικού του μυθιστορήματος για τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και τη μοίρα της Σερβίας ...συνέχεια
Πρωτοπόρος η σύγχρονη σερβική λογοτεχνία, Τιμάται φέτος στην Εκθεση Βιβλίου που διοργανώνεται στη Θεσσαλονίκη
Η προαναγγελία της παρακμής
Πόσο η λογοτεχνία μιας χώρας σε κρίση καταγράφει την κρίση αυτή; Τι οφείλουν –και άραγε ποιος καθορίζει το δέον;– να πράξουν οι συγγραφείς της και πώς όντως δρουν μέσα στη συγκεκριμένη κατάσταση; Αυτό το ερώτημα πηγαίνει, στην πραγματικότητα, στην ουσία της ίδιας της λογοτεχνίας, της πεζογραφίας στην οποία θα σταθούμε εδώ, αφού εμπεριέχει μια διερώτηση για τη σχέση της λογοτεχνίας με τα λοιπά υποσυστήματα της κοινωνίας, όπως η πολιτική και η οικονομία λόγου χάρη, για την έννοια της αποτύπωσης / αναπαράστασης, τον καθρέφτη ...συνέχεια
Η προαναγγελία της παρακμής
Οι δεσμεύσεις, εργαλείο δημιουργικότητας, Ο Ερβέ Λε Τελιέ, μέλος του εργαστηρίου λογοτεχνίας OULIPO μιλάει για τη δουλειά του δημοσιογράφου, την Ελλάδα, την Ευρώπη, Συνέντευξη στην Τιτίκα Δημητρούλια
Στις 12 Ιουνίου βρέθηκε στην Αθήνα για να παρουσιάσει το έργο του ο δημοσιογράφος της Le Monde και συγγραφέας Ερβέ Λε Τελιέ, μέλος της γνωστής ομάδας Oulipo, του Εργαστηρίου Δυνητικής Λογοτεχνίας που ίδρυσε το 1950 ο Ρεϊμόν Κενό και συγκεντρώνει εδώ και 52 έτη σημαντικούς δημιουργούς της γαλλικής και παγκόσμιας πολιτείας των γραμμάτων, από τον Ζωρζ Περέκ ώς τον Ιταλο Καλβίνο και από τον Μαρσέλ Ντισάν ώς τον Ζακ Ρουμπό. Συζητήσαμε μαζί του ...συνέχεια
Οι δεσμεύσεις, εργαλείο δημιουργικότητας, Ο Ερβέ Λε Τελιέ, μέλος του εργαστηρίου λογοτεχνίας OULIPO μιλάει για τη δουλειά του δημοσιογράφου, την Ελλάδα, την Ευρώπη, Συνέντευξη στην Τιτίκα Δημητρούλια
Η χαμένη ισορροπία του λογοτεχνικού πεδίου
Στην έκθεση βιβλίου της Θεσσαλονίκης φέτος και σε μια συνάντηση που αφορούσε τα ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά και τα λογοτεχνικά περιοδικά της Σερβίας, η οποία ήταν η τιμώμενη χώρα, πληροφορηθήκαμε ότι το υπουργείο Πολιτισμού της γείτονος επιδοτεί όλα τα περιοδικά της χώρας για το σύνολο του κόστους τους, ώστε να μπορούν απρόσκοπτα να επιτελούν το έργο τους. Από την άλλη, ωστόσο, το ιστορικό περιοδικό «Γκράντινα», που το 1900 πουλούσε 2.000 φύλλα, ...συνέχεια
Η χαμένη ισορροπία του λογοτεχνικού πεδίου
Η αραβική άνοιξη βρήκε ήδη θέση στην ποίηση, Εξι σύγχρονοι Αραβες δημιουργοί στο Γ΄ Διεθνές Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Τήνου
Στον απόηχο της σφαγής στη Συρία, που τόσες διαφορετικές ερμηνείες επιδέχεται, η αραβική άνοιξη συνεχίζει να φέρνει στο προσκήνιο την «αραβική παγκοσμιοποίηση», την αραβική ανθρωπογεωγραφία, την αραβική γλώσσα και τους τόπους της, ανασχεδιασμένους μέσα στη φωτιά των πρόσφατων εξεγέρσεων. Ο μεγάλος Σύρος ποιητής και διπλωμάτης Νιζάρ Καμπάνι στηλίτευε την τελμάτωση των αραβικών κοινωνιών στο ποίημά του
...συνέχεια
Η αραβική άνοιξη βρήκε ήδη θέση στην ποίηση, Εξι σύγχρονοι Αραβες δημιουργοί στο Γ΄ Διεθνές Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Τήνου
Eξ αφορμης, Το βιβλίο ως «μαγικό αντικείμενο», αφορμή η επίσκεψη του Αντρέ Σιφρίν στην Ελλάδα
Εγραφα πριν από λίγο καιρό για τον Ρίτσαρντ Ρούσο και την ομιλία του στην έκθεση βιβλίου στη Νέα Υόρκη, όπου διακήρυξε τη δυνατότητα παράκαμψης των κατεστημένων διόδων προβολής του βιβλίου μέσα από την προσωπική επαφή με το κοινό και τα βιβλιοπωλεία. Επανέρχομαι στην προβληματική της συμφιλίωσης της ποιότητας με το κέρδος, μια κατά το δυνατόν ανώδυνη δηλαδή συνένωση της συμβολικής με την εμπορική αξία του βιβλίου, με το παράδειγμα του Αντρέ Σιφρίν. Τον γνωρίσαμε πριν από αρκετά χρόνια από μια πρώτη έκδοση του βιβλίου του «Εκδόσεις χωρίς εκδότες» (εκδ. Πόλις), που σήμερα κυκλοφορεί και πάλι ...συνέχεια
Eξ αφορμης, Το βιβλίο ως μαγικό αντικείμενο, αφορμή η επίσκεψη του Αντρέ Σιφρίν στην Ελλάδα
Eξ αφορμης, Το μετέωρο βήμα της αστυνομικής λογοτεχνίας
Μια ιστορία της Μεταπολίτευσης σε τίτλους αστυνομικής λογοτεχνίας. 1974, πολιτική ευφορία και επαναστατικός ενθουσιασμός, τίτλοι τρεις. Ολα καθαρά και ξάστερα. 1985, θρίαμβος του αντιδεξιού μετώπου και μεγάλες προσδοκίες, όλα διάφανα και φωτεινά, τίτλος ένας. 1995, μεταδιπολική παγκοσμιοποίηση και εκσυγχρονιστικές υποσχέσεις με διάλυση των παραδοσιακών δομών, τίτλοι πέντε. 2005, τα σύννεφα πυκνώνουν στον ορίζοντα, διάχυτη ανησυχία στην ατμόσφαιρα, τίτλοι δέκα ...συνέχεια
Eξ αφορμης, Το μετέωρο βήμα της αστυνομικής λογοτεχνίας
Η διαφορετική οπτική των δύο διανοητών για τέχνη και καλλιτέχνη,
Για την ομιλία του Άλμπερ Καμύ, Ο καλλιτέχνης και  εποχή του, ομιλίες στη Σουηδία (Εισαγωγή-Σημειώσεις-Γλωσ. επιμέλεια: Α. Βλαβιανού, εκδ. Καστανιώτη)

«Ζούμε σε μια κοινωνία όχι του χρήματος, αλλά αφηρημένων συμβόλων του χρήματος, η οποία υπολογίζει τα πλούτη της με τους αριθμούς ενός αφηρημένου αριθμού συναλλαγών. Σε μια κοινωνία του ψεύδους, η οποία προσπαθεί ως εκ της φύσεώς της να περιβάλλει με ψεύδος τον πυρήνα της
...συνέχεια
Η διαφορετική οπτική των δύο διανοητών για τέχνη και καλλιτέχνη,
Οι κίνδυνοι της μετανεωτερικότητας, για τη συνέντευξη του Μισέλ Μαφεσολί στην L' express
Ο κοινωνιολόγος Μισέλ Μαφεσολί, ιδρυτής του Κέντρου Μελετών της Επικαιρότητας και της Καθημερινότητας στη Σορβόννη από τις αρχές της δεκαετίας του ’80, θεωρήθηκε εξαρχής αιρετικός, όταν παρακολουθούσε διατριβές για την αστρολογία - καίτοι στο πλαίσιο της επιστημολογίας και της επικοινωνίας, θεωρείται δεξιός παρότι ο ίδιος δηλώνει πέρα από ιδεολογίες και αφιέρωσε στον τέως πρόεδρο της Γαλλίας, Σαρκοζί, ένα βιβλίο («Sarkologies», Albin Michel, 2011). Στο βιβλίο τον χαρακτηρίζει μυθιστορηματικό ήρωα, τον περιγράφει ως αιώνιο παιδί, καταφερτζή και μάγκα, που η νοοτροπία του ταιριάζει με το μετα ...συνέχεια
  • 41-60 από 61 άρθρα

Δείτε επίσης...

  • Οι κίνδυνοι της μετανεωτερικότητας, για τη συνέντευξη του Μισέλ Μαφεσολί στην L express

    "Πικρούτσικα Πικρούτσικα"

    Για το βιβλίο του Θάνου Κάππα, Πικρούτσικα πικρούτσικα (βιβλιοπωλείον της εστίας)Πρώτη σελίδα του βιβλίου: περιβόλια της γης, περιβόλια του ουρανού. Τελευταία σελίδα: ομοίως. Στην πρώτη σελίδα, ο πατέρας ζωντανός. Στην τελευταία, νεκρός. Ο θάνατος του κλείνει έναν κύκλο κι ανοίγει έναν καινούργιο.
  • Πικρούτσικα Πικρούτσικα

    «Οι ραφές της διαχωριστικής γραμμής…»

    Για το μυθιστόρημα της Κάλλιας Παπαδάκη, Δενδρίτες (Πόλις) Το 2012, ο βραβευμένος με Πούλιτζερ αμερικανός δημοσιογράφος Κρις Χέτζες και ο επίσης βραβευμένος με το βραβείο Άισνερ μαλτεζοαμερικανός κομίστας Joe Sacco, γνωστός μας από την εξαιρετική του δουλειά Παλαιστίνη, την οποία ο Έντουαρντ Σαΐντ χαρακτηρίζει στον πρόλογό του ως μια από τις καλύτερες καλλιτεχνικές αποτυπώσεις του παλαιστιανιακού προβλήματος, δημοσιεύουν τους καρπούς μιας μεγάλης περιοδείας τους στην Αμερική της φτώχειας και της εξαθλίωσης: Days of Destruction, Days of Revolt. Το δεύτερο 
  • Οι ραφές της διαχωριστικής γραμμής…

    Η μηχανή παραγωγής λάσπης. Η έκπτωση των ΜΜΕ ως μείζων κίνδυνος για τη δημοκρατία.

    Για το βιβλίο του Ουμπέρτο Έκο, Φύλλο μηδέν (μετ. Έφη Καλλιφατίδη, εκδ. Ψυχογιός) Φωτιά στους κύκλους των εφημερίδων και των ΜΜΕ εν γένει έβαλε ο Ουμπέρτο Έκο με το τελευταίο του βιβλίο: ένα μυθιστόρημα συντομότατο, για τα μέτρα του Έκο, στην ίδια γραμμή σκέψης που τον οδηγεί από το Gruppo 63 ακόμη, όταν διερευνούσε την αλλαγή στη συνθήκη του συγγραφέα και του διανοούμενου αλλά και των Μέσων μαζικής ενημέρωσης μετά τον πόλεμο· στην ίδια κατεύθυνση με τα προηγούμενα 
  • Η μηχανή παραγωγής λάσπης. Η έκπτωση των ΜΜΕ ως μείζων κίνδυνος για τη δημοκρατία.

    Ο ποιητής Λουί Αραγκόν σήμερα

    Τα ποιητικά, Τεύχος 10, Ιούνιος 2013Για να μιλήσουμε σήμερα για τον Αραγκόν, πρέπει προφανώς να πάψουμε να τον δικάζουμεκαι να πιάσουμε ξανά να τον διαβάζουμε.Ολιβιέ ΜπαρμπαράνΠροσωπικά, πάντα προσπαθούσα να καταλάβω εκείνους που δέχονται να πεθάνουν,και (ακόμα πιο δύσκολο) να θανατώνουν τον ίδιο τους τον εαυτό, για έναν σκοπό•όχι για έναν σκοπό που θεωρούν αυτοί ότι αξίζει τον κόπο (γιατί έτσι όλοι οι ναζιστές θα δικαιώνονταν)
  • Ο ποιητής Λουί Αραγκόν σήμερα

    Συζήτηση με τον Αναστάση Βιστωνίτη.

    Τα ποιητικά, Τεύχος 5ο, Μάρτιος 2012-Το ποίημα είναι “ένα φωτεινό μαχαίρι / μπηγμένο κάθετα στις πόλεις.” “Το ποίημα δεν είναι φωνή, / πέρασμα πουλιού. / Είναι πυροβολισμός / στον ορίζοντα και την Ιστορία.” Αυτά τα έγραφες στα 20 σου χρόνια κι έγιναν μάλιστα και στίχοι σε ραπ τραγούδι πρόσφατα. Σαράντα χρόνια ακριβώς μετά, τι είναι για σένα το ποίημα;Πέρασαν σαράντα χρόνια, αλλά τι σημαίνει χρόνος για τον ποιητή; Αναρωτήθηκα πολλές φορές: τι μετράει το ρολόι; Το ρολόι δεν μετράει 
  • Συζήτηση με τον Αναστάση Βιστωνίτη.

    Νever more

    Τα ποιητικά, Τεύχος 4ο, Δεκέμβριος 2011Ο Γιάννης Βαρβέρης εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή το 1975, Εν φαντασία και λόγω, η οποία συνομιλεί απροσδόκητα με την τελευταία, μεταθανάτια συλλογή του, δηλώνοντας το πέρασμα από τα κείμενα στη ζωή την ίδια. Η αρχή, καβαφική: «το γήρασμα του σώματος και της μορφής μου / είναι πληγή από φρικτό μαχαίρι»• στο τέλος, η μητέρα: «βαθέος γήρατος». Λίγο αργότερα, το 1983, στην εισαγωγή του 
  • Νever more

    ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΤΟΥ ’70

    Τα ποιητικά, Τεύχος 3ο, Σεπτέμβριος 2011Γεννημένοι ανάμεσα στα 1940 και το 1955, οι ποιητές της γενιάς του ’70, της τρίτης μεταπολεμικής γενιάς ή «γενιάς της αμφισβήτησης» όπως ονόμασε ο Βάσος Βαρίκας -αναφερόμενος ωστόσο σε ένα ευρύτερο σύνολο ποιητών- διαμορφώνονται μέσα στο μεταπολεμικό πολιτικό-οικονομικό κλίμα και τις αλλαγές της δεκαετίας του ’60, ζουν τη δικτατορία και τη μεταπολίτευση, βιώνουν στα ελληνικά μέτρα την αντικουλτούρα της δεκαετίας του ’60 και των αρχών του ’70, χωρίς αυτό 
  • ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΤΟΥ ’70

    ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Τα ποιητικά, Τεύχος 2ο, Ιούνιος 2011Στην παρούσα κρίση, ο παιγνιώδης λόγος του Λεόν- Πολ Φαργκ, που τον έχω παραθέσει σε ανάλογα συμφραζόμενα στο παρελθόν, παραμένει εξαιρετικά επίκαιρος. Λέει λοιπόν ο Φαργκ: Μέρα δεν περνά που κάποιος να μη μου αναγγείλει το θά­νατο της ποίησης. Οι κριτικοί σαλπίζοντας το κέρας τους, [...] ο γιος της θυρωρίνας μου, συνοικιακός παλαιστής, σαν δεν έχει άλλη δουλειά να κάνει, και με συλλυπείται
  • ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    «30 ΕΩΣ 30. ΤΡΙΑΝΤΑ ΠΟΙΗΤΕΣ ΩΣ ΤΡΙΑΝΤΑ ΕΤΩΝ. ΕΝΑ ΤΟΠΙΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΟΙΗΣΗΣ»

    Τα ποιητικά, Τεύχος 1ο, Μάρτιος 2011Το 1922-23, μέσα σε μια μόλις διετία, είχαν εκδοθεί τέσσερις ποιη­τικές ανθολογίες νέων ποιητών από νέους ποιητές, σηματοδοτώ­ντας την τάση μιας εποχής. Αν συμπεριλάβουμε και τους νέους πεζογράφους και διευρύνουμε το χρονικό διάστημα, μέσα σε μια δεκαετία είχαμε τότε επτά ανθολογίες. Φαίνεται ότι το γύρισμα του αιώνα, πά­ντα μεταιχμιακό, στρέφει τους προβολείς στους νέους, ως εκφραστές του νέου. Ή μάλλον, στις εποχές αυτές οι νέοι ποιητές πολλαπλασιάζονται
  • 30 ΕΩΣ 30. ΤΡΙΑΝΤΑ ΠΟΙΗΤΕΣ ΩΣ ΤΡΙΑΝΤΑ ΕΤΩΝ. ΕΝΑ ΤΟΠΙΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

    Ο φονταμενταλισμός στον καθρέφτη της λογοτεχνίας

    Στο Πνεύμα της τρομοκρατίας (Κριτική, 2002), ο Ζαν Μπωντριγιάρ χαρακτηρίζει το χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους το «απόλυτο γεγονός», σε αντίθεση με το «μη-γεγονός» που είχε αποτελέσει ο πρώτος Πόλεμος του Κόλπου, υπογραμμίζοντας την αδυναμία του πολιτικού συστήματος να ενσωματώσει στη λογική του και να αποδεχτεί τον θάνατο. Έτσι, λέει, οι τρομοκράτες, πέραν της μιντιακής, σε πραγματικό χρόνο παρουσίασης του θανάτου, χρησιμοποιούν ως όπλο την ίδια την έννοια του θανάτου, ενός θανάτου συμβολικού και θυσιαστικού που συνιστά το απόλυτο και αμετάκλητο γεγονός. Αυτή η θέση του επιβεβαιώνεται διαρκώς έκτοτε, με τους τηλεοπτικούς αποκεφαλισμούς, τα διαρκή τρομοκρατικά χτυπήματα στη Δύση και, βέβαια, με τη συντονισμένη επίθεση στο Παρίσι, ενάντια από τη μια στην ελευθερία του τύπου και της έκφρασης και από την άλλη ενάντια στη γαλλική εβραϊκή κοινότητα, προφανώς σε συνάρτηση με την ανοιχτή πληγή του παλαιστινιακού ζητήματος.
  • Ο φονταμενταλισμός στον καθρέφτη της λογοτεχνίας

    Το μικρό που τα πάντα περιλαμβάνει

    Για τη συλλογή διηγημάτων του Γιώργου Σκαμπαρδώνη, Νοέμβριος (εκδ. Πατάκη)Κάθε έργο του Γιώργου Σκαμπαρδώνη είναι μια κατασκευή μελετημένη μέχρι κεραίας: είναι κτίσμα και μαζί κτιστό, κτίσις ενός κόσμου περιληπτικού των πάντων. Υπό την έννοια αυτή, αναρωτιέται κανείς πώς να διαβάσει το απόσπασμα από το Περί θείων ονομάτων (9, 3), του Διονυσίου Αρεοπαγίτου, που ανοίγει, μαζί με την αφιέρωση, τη συλλογή: «Τούτο το σμικρόν άποσόν εστί και άπήλικον, ακρατές, άπειρον, αόριστον, περιληπτικόν πάντων, αυτό δε άπερίληπτον.» Κυριολεκτικά, ως αναφορά στον Θεό· μεταφορικά, ως αναφορά στη γραφή και ειδικότερα στη μικρή φόρμα που χρόνια τώρα υπηρετεί με συνέπεια ο